argumenty

  • argumenty

W tym miejscu będziemy starali się wytłumaczyć Państwu dlaczego warto pomóc Polskiemu Stowarzyszeniu Terapii Behawioralnej. W tym celu przygotowaliśmy mnóstwo argumentów, które ukazują, że Nasza praca przynosi wymierne korzyści - jednym słowem (a nawet dwoma) możemy śmiało powiedzieć, że potrafimy "MĄDRZE POMAGAĆ". Jednak, abyśmy mogli pomóc wszystkim, którzy tej pomocy potrzebują, my również potrzebujemy wsparcia od Was. Mamy nadzieję, że przeczytawszy wszystkie argumenty nie pozostaniecie Państwo obojetni - możliwości pomocy jest wiele:

- 1% na PIT - dla PSTB!
- darowizna na nasze konto: 55 10202906 0000190200859439
- zarekomendowanie nas znajomym - niech i oni dołączą się do naszego dzieła
- zagłosowanie na nasz projekt - tu.

A oto 100 argumentów, z którymi opłaca się zapoznać - życzymy miłej lektury.

 

 

ARGUMENT 1

ARGUMENT 1

Umiemy mądrze pomagać i często udaje nam się to w bardzo wymierny sposób:

  1. uczymy Rodziców i osoby z otoczenia (nauczycieli,członków Rodzin, innych) jak postępować z naszym podopiecznym, jak uczyć go na co dzień, w każdej chwili dnia codziennego. To chyba zasadne - prawda?
  2. uczymy w oparciu o metody oparte na dowodach naukowych i charakteryzujące się bardzo wysoką efektywnością. To chyba słuszne- prawda?
  3. uczymy w sposób dostosowany indywidualnie do potrzeb każdego klienta. To chyba ma sens- prawda?

Nasze działania przynoszą wymierne efekty. Te efekty to zrealizowane działania, rosnąca grupa osób pracujących behawioralnie i przede wszystkim: zmiany w funkcjonowaniu naszych podopiecznych.

ARGUMENT 2

Od blisko 15 lat naszego działania z bezpłatnej terapii skorzystało w naszym Stowarzyszeniu już przeszło 3 tysiące rodzin! 

To WAŻNE!!! Powszechnie przecież znana jest informacja, że koszty profesjonalnej terapii osób z niepełnosprawnością są wysokie. Więc dla tych, których nie stać na płatną terapię często jesteśmy po prostu jedyną deską ratunku! I uważamy, że deski tej zabraknąć dla nikogo potrzebującego nie powinno!

 

ARGUMENT 2

ARGUMENT 3

ARGUMENT 3

"Staramy się pomóc każdemu, kto od nas tej pomocy oczekuje".

To, że możemy tak o sobie powiedzieć, to nie do końca zasługa tylko tego, że tak chcemy... Bardziej zasługa faktu, że możemy! :))

A możemy dlatego, że pracujemy w oparciu o terapię behawioralną. Czyli - innymi słowy - w oparciu o uniwersalne prawa uczenia. Dzięki temu uczyć możemy każdego! 

Dlatego właśnie wśród naszych klientów/uczniów/pacjentów/podopiecznych są osoby z bardzo różnymi problemami i w bardzo różnymi wieku. Najmłodszy, który do nas trafił miał zespół Downa i 5 miesięcy. Najstarszy miał znaczną niepełnosprawność intelektualną i 39 lat. 
Korzystają z naszej pomocy dzieci, młodzież i dorośli z: wieloraką niepełnosprawnością, całościowymi zaburzeniami rozwoju, zaburzeniami zachowania, trudnościami wychowawczymi, schorzeniami psychicznymi. Czasem także tacy, którzy są zdrowi, ale ich Rodzice potrzebują upewnienia, że tak właśnie jest. 

Więc jak widzicie... teoretycznie pomagać możemy każdemu. Ale... rzeczywistość skrzeczy! To czy będziemy mogli pomagać, zależy niestety nie tylko od naszej woli i umiejętności... zależy także od posiadanych środków na działalność PSTB. 

ARGUMENT 4

Oznacza, że uczymy nie tylko uczniów/ podopiecznych, ale także:
- ich Rodziców,
- ich Nauczycieli,
- inne osoby z ich otoczenia.

Co więcej, uczymy też osoby, które w przyszłości będą miały szanse stać się terapeutami behawioralnymi. 
I jeszcze uczymy urzędników, czasem polityków, jak warto pomagać, co trzeba zrobić, jakich rozwiązań brakuje. 
Uczymy ucząc naszych poszczególnych podopiecznych, ale też tworząc miejsca w których będą się mogli oni uczyć, jak i pracując nad rozwiązaniami systemowymi, publikując dane o efektywnej terapii.


 

ARGUMENT 4

ARGUMENT 5

ARGUMENT 5

Jest to jeden z najmocniejszych naszych argumentów. 

Prowadzimy bowiem taką formę działań - Zespół Interwencji Kryzysowych - z której korzystają na ogół ci, którzy naprawdę wykorzystali już wszystkie inne możliwości szukania pomocy i te wszystkie inne ich zawiodły. 
Najczęściej są to takie historie, jak ta w skanie epikryzy ze szpitala psychiatrycznego. 
I z dumą możemy powiedzieć - jeszcze nie zdarzył nam się taki pacjent, u którego podczas tygodnia do dwóch tygodni intensywnej interwencji terapeutycznej nie wygralibyśmy z jego problemami!

Udaje się za każdym razem i to nasza największa duma!

Chłopak, którego dokumenty widzicie Państwo poniżej, był u nas w 2012 r. Przed przyjazdem na ZIK- 7 hospitalizacji, długie godziny, dni i tygodnie unieruchomienia. Po wyjeździe z ZIK-u nie trafił już wcale do szpitala. Ani razu nie zastosowano kaftana czy pasów. Do dziś!

 

ARGUMENT 6

Jesteśmy jedną z dwóch organizacji (obok bratniego Polskiego Towarzystwa Psychologii Behawioralnej) zawiadujących systemem Polskiej Licencji Terapeuty Behawioralnego (PLTB). 
To - aktualnie możemy już z pełną odpowiedzialnością napisać - POTĘŻNA i SPRAWNA forma kształcenia, dzięki której co roku kilkadziesiąt osób uzyskuje tytuł terapeuty behawioralnego. 
Aktualnie z systemem PLTB związanych jest blisko 1000 osób!!! 
To osoby intensywnie uczące się, które stale starają się podnosić swoje kwalifikacje, uczestniczą w stażach, superwizjach i co 5 lat poddają się ewaluacji praktycznych umiejętności terapeutycznych. 

Możecie je Państwo poznać na portalu www.terapeutabehawioralny.pl 

Dzięki temu, że dbamy o jakość ich pracy i cyklicznie ją monitorujemy, nasi podopieczni mają dostęp do coraz lepszej i efektywniejszej terapii.

 

ARGUMENT 6

ARGUMENT 7

ARGUMENT 7

Trochę się z tego śmiejemy, ale tak naprawdę - bardzo nam miło! 
Szczególnie, gdy mówi się: "zaklinacze klas". Co klasa to nie jeden uczeń - prawda? :))
Czemu czasem udaje nam się na taki tytuł zasłużyć?

Przez kilka lat prowadziliśmy w szkołach na terenie kraju program o nazwie "Umiem uczyć!". Chcielibyśmy go prowadzić nadal, ale aktualnie z braku środków jest zawieszony. Programem objęte były zgłaszające się do niego szkoły/klasy, borykające się z problemem tzw. "trudnych uczniów". Ci "trudni uczniowie" to najczęściej dzieci z zaburzeniami zachowania, niedostosowaniem, ADHD, zaburzeniami rozwojowymi. Podejmowana w ramach programu interwencja obejmowała każdorazowo:
- obserwację zajęć w klasie i diagnozę problemu,
- ustalenie z nauczycielami sposobu postępowania,
- wdrożenie programu naprawczego i bieżący instruktaż dla nauczycieli, szkolenie grona pedagogicznego w technikach behawioralnych.

Z dumą możemy powiedzieć, ze skuteczność tych działań była bardzo wysoka! Oddziaływaniami behawioralnymi obejmowana była zazwyczaj cała klasa (grupowy system punktowy, systematyczna uwaga i aprobata, kontrakty, rozbudowane menu wzmocnień). Mijało kilka dni i... uczniowie stawali stawali się grzeczni, aktywni i pilniejsi, nauczyciele mniej zmęczeni, klasa zyskiwała dobrą opinię w szkole...
Cuda, czary i zaklinanie! :)
Wiemy, wiemy, że to, co często udaje się zrobić w krótkim czasie behawiorystom, wygląda z boku jak magia. Ale wierzcie nam Państwo: to sama kwintesencja nauki! 

 

ARGUMENT 8

W ciągu 15 lat naszej działalności z naszej inicjatywy lub przy naszym wsparciu (często nawet bardzo konkretnym, obejmującym: pisanie dokumentów założycielskich, spotkania z przedstawicielami władz, zakup wyposażenia) powstało w Polsce 10 placówek terapii behawioralnej. Czyli około 100 dzieci znalazło pomoc, w najlepszym wydaniu! 
Naszym umiłowanym dzieckiem są Niepubliczne Szkoły UMIEM w Krakowie. O nich możecie Państwo poczytać pod adresami www.umiem.org oraz na Facebooku

A teraz zdradzimy Państwu małą tajemnicę... krakowskie Szkoły UMIEM oczekują na... pojawienie się młodszego rodzeństwa:)) Już całkiem niedługo urodzi się młodsza siostra szkół UMIEM z lokalizacją: ŚLĄSK!
Teraz wiemy już to na pewno i się na to bardzo cieszymy! 

ARGUMENT 8

ARGUMENT 9

ARGUMENT 9

Gdy zaczynaliśmy, jeszcze jako pojedyncze osoby, jeszcze przed powstaniem PSTB w latach 90-tych ubiegłego wieku (!) w całym Krakowie z terapii behawioralnej korzystało 4 dzieci, w Gdańsku może ze 20, w Poznaniu na pewno poniżej 10. W innych miastach behawiorystów nie było. Na uczelniach behawioryzm stanowił tabu. Pojęcie nauk opartych na dowodach niemal nie było znane. Ośrodek behawioralny był jeden - SPOA w Gdańsku. A wśród rodziców pojęcie ABA było nieznane.

Dziś... Samo PSTB ma pod opieką przeszło 3 tysiące rodzin. Ośrodków behawioralnych jest kilkanaście. Na wielu uczelniach są obowiązkowe zajęcia z terapii behawioralnej. Przed chwilą dosłownie informowaliśmy, że Uniwersytet SWPS w Poznaniu ze względu na dużą ilość chętnych musiał uruchomić kolejną edycję studiów podyplomowych w tym samym roku akademickim. Ten sam SWPS prowadzi te same studia jeszcze w 3 innych miastach. I chyba nie znajdzie się rodzic dziecka niepełnosprawnego, który nigdy nie słyszał o tym, że istnieje terapia behawioralna!
Więc rozumiecie... PĘKAMY Z DUMY...
Co nie znaczy, że osiadamy na laurach!
Wiemy, że jeszcze bardzo wiele do zrobienia przed nami. Wiele ośrodków do powołania, wiele dzieci, młodzieży i dorosłych do "zaopiekowania terapeutycznego", wiele książek do wydania, wielu nauczycieli do nauczenia, wiele mitów do obalenia.

ARGUMENT 10

Argument TEN jest... krótki, dosadny, zasadny.

Bo... zastanówcie się Państwo, czy nie warto wesprzeć ludzi, którzy autentycznie kochają swoją pracę?!

 

ARGUMENT 10

ARGUMENT 11

ARGUMENT 11

Nasi uczniowie lubią się z nami uczyć! SERIO!!! 
Znacie innych, którzy z radością biegną do szkół? 
Owszem... bywają. Ale raczej nieliczni. A nasi kochają przychodzić do szkoły! Cieszą się po wakacjach!
Takie cuda tylko w behawioralnej!

ARGUMENT 12

Od lat PODEJMUJEMY DIALOG!


Rozmawiamy z nauczycielami, Rodzicami, specjalistami, lekarzami, studentami i z każdym innym, kto chce z nami pogadać.
O czym? O tym co trudne, co trzeba poprawić, jak poprawić, gdzie punkty wspólne behawioralnej i innych terapii, jak można lepiej patrzeć na problem, jak można bardziej zawalczyć o efektywność i... na tysiąc innych tematów.

Zaczęło nam się to rozmawianie od Ogólnopolskich Konferencji Nauczycieli Szkolnictwa Specjalnego "Czas na dialog" (rokrocznie spotykało się na nich po ok. 500 osób!), "długich nocnych turnusowych" Rodaków rozmów, setek (o ile nie tysięcy) przeprowadzonych instruktaży. 
W końcu zdecydowaliśmy się na założenie własnego forum
Teraz - wlaśnie na nim- z radością podyskutujemy z każdym!

ARGUMENT 12

ARGUMENT 13

ARGUMENT 13

SYSABA


Czym jest ten projekt? Zmasowaną pracą nas, behawiorystów z PSTB, i informatyków i statystyków z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. 
Projekt na tyle WAŻNY i CENNY BADAWCZO, że postanowiło go w ok. 90% sfinansować Narodowe Centrum Badań i Rozwoju!

Nad czym pracujemy? 
Najprościej: równocześnie nad ułatwieniem życia wszystkim behawiorystom w zakresie prowadzenia, planowania i programowania terapii, a równocześnie nad gigantycznymi badaniami nad mechanizmami uczenia. 
Na skutek naszych prac ma powstać narzędzie, które wykorzystać będzie mógł bezpłatnie każdy terapeuta behawioralny, każdy uczący się terapii behawioralnej, każdy rodzic dziecka korzystającego z behawioralnych oddziaływań. 
Na efektach badań natomiast będą mogli skorzystać sami nasi podopieczni! Więcej będziemy wiedzieć o tym JAK się uczą, więc lepiej będzie mogli im POMÓC.
Prace potrwają jeszcze ok. dwa lata, a potem... może zmieni się wszystko? 

ARGUMENT 14

Największym naszym dziełem badawczo-wdrożeniowym jest SYSABA. 

Ale robimy również wiele innych ważnych rzeczy, które mają szansę zapisać się w historii jako odkrycia behawioralne. Zaliczają się do nich:

1) digitalizacja danych pacjentów ATB i rozpoczęcie prac nad możliwymi do uchwycenia zależnościami,

2) pomiar równoległy procesów uczenia celem wychwycenia optymalnego procesu uczenia u danego pacjenta. Wdrożeniem zatem jest zmiana w jego programie.

 

ARGUMENT 14

ARGUMENT 15

ARGUMENT 15

Punktem, w którym można zasięgnąć porad różnych specjalistów, a także skorzystać z ich pomocy jest nasza Infolinia 800-155-221.

Pomoc ta w naszej praktyce jednak nie sprowadza się tylko - jak w wielu tego typu miejscach - do rozmowy. Przeciwnie. Jako z krwi i kości behawioryści - lubimy działać. To działanie przybiera różne formy: czasem nasz prawnik staje u boku rodziny na sali sądowej, reprezentując jej interesy w walce o słuszną sprawę, czasem pomagamy sformułować odwołania od krzywdzących decyzji, czasem pomagamy znaleźć bezpłatną pomoc, a czasem np. informujemy gdzie można kupić potrzebną do terapii pomoc dydaktyczną.

W ostatnim roku udzieliliśmy 800 takich porad. W tym roku planujemy co najmniej kolejne tyle..

 

ARGUMENT 16

Co dzień podczas swojej pracy z naszymi podopiecznymi udowadniamy, że jak trzeba, to się DA!!! Że jak trzeba umiemy rozciągać czas, przekraczać granice i udowadniać, że niemożliwe jest możliwe. W naszym słowniku nie ma słów "NIE DA SIĘ".

 

 

ARGUMENT 16

ARGUMENTY 17, 18

ARGUMENTY 17, 18

Czasami żartujemy, że już w Biblii napisano "Po owocach ich poznacie".
Pół żartem, pół serio mawiamy, że to o naszej robocie.
Robimy swoje a pacjenci/uczniowie/podopieczni idą w świat i tym samym owoce naszej pracy można zobaczyć patrząc na nich. 

Innej reklamy nie potrzebujemy! 

ARGUMENT 19

Nic dodać, nic ująć - jak przystało na prawdziwych behawiorystów ciagle szukamy nowych rozwiązań. Planujemy i staramy się spełniać nasze marzenia - czyli zapewnić naszym podopiecznym i ich rodzinom najlepszą i najskuteczniejszą pomoc. 

O tych wszystkich planach opowiemy w kolejnych naszych argumentach.

ARGUMENT 19

ARGUMENT 20

ARGUMENT 20

Pierwsze z naszych marzeń: równocześnie idea projektu wyjątkowego. Wyjątkowego bo... niewątpliwie potrzebnego, zasadnego i przełomowego.

Wyobraźcie sobie: normalną polską szkołą. Normalne lekcje, ale... w każdej klasie systemy punktowe, kontrakty, systematyczna uwaga i aprobata.

O tym marzymy!
O Szkole, w której jest miejsce i dla neurotypowych, i dla tych z zaburzeniami zachowania, i dla tych, którzy jak tlenu potrzebują kontaktu z rówieśnikami.
Szkole, z której nikogo nie odsyła się na indywidualne nauczanie.
Szkole-marzeniu.

ARGUMENT 21

Kolejnym naszym marzeniem jest stworzenie sieci Szkół UMIEM. 

To marzenie jest całkiem realne! Wbrew pozorom wcale nie bardzo kosztowne. Musimy jeszcze tylko wyszkolić więcej terapeutów... Znaleźć więcej lokali... Znaleźć środki na remont i pierwszy rozruch szkół...
A potem marzenie zacznie się realizować!

 

ARGUMENT 21

ARGUMENT 22

ARGUMENT 22

PSTB pomaga różnym rodzinom. Jednych stać na opłacenie terapii swoim dzieciom, ale jest mnóstwo rodzin, które nie będą mogły sobie na to pozwolić. Nie chcemy dopuścić do sytuacji, w której będziemy musieli odmawiać pomocy tym najbardziej potrzebującym. W tym momencie mogą skorzystać tylko i wyłącznie z naszej pomocy, dlatego walczymy o to, aby terapia nadal była bezpłatna.

ARGUMENT 23

Priorytetem dla nas jest to, aby każdy potrzebujący nie musiał oczekiwać miesiącami na pomoc. 

Jeszcze 5 lat temu:
- na Zespół Interwencji Kryzysowej nie trzeba było czekać,
- na diagnozę w ATB czekało się maksymalnie miesiąc (choć pracowaliśmy zaledwie 1 zespołem i nie codziennie),
- stałe konsultacje były proponowane każdemu, kto zgłaszał się na diagnozę,
- na grupach TUS czy zajęć ruchowych były wolne miejsca. 
Obecnie, pomimo, że zwiększyliśmy grupę terapeutów, pracujemy równocześnie codziennie na 2-3, a nawet 4 zespoły, otworzyliśmy punkty terenowe, we Wrocławiu, Raciborzu, Dębicy i stałe zajęcia w Lublinie, to i tak… Niestety… to kropla w morzu. Zgłaszających się z prośbą o pomoc jest tak wielu, że:
- na Zespół Interwencji Kryzysowych czas oczekiwania może wynieść nawet ponad rok,
- na diagnozę zazwyczaj oczekuje się około 6 miesięcy,
- stałe zajęcia możemy zaproponować tylko około 10% zgłaszających się do nas, 
- miejsca na inne stałe formy (TUS, Gabinet Logopedyczny, itd.) są stale zajęte.
Wyjście jest jedno: ROZSZERZYĆ DZIAŁALNOŚĆ.
Problem też jest jeden: nie mamy na to środków. 

ARGUMENT 23

ARGUMENT 24

ARGUMENT 24

Argument ten będzie opowieścią o tym, jak narodziła się idea stworzenia jednej z formy działalności (jest to nasza ulubiona forma), mianowicie ZESPOŁU INTERWENCJI KRYZYSOWEJ. 

Najpierw zawsze pojawia się REALNA POTRZEBA. W przypadku ZIK-u wiele lat temu była to historia jednego z naszych długoletnich podopiecznych, którego mama nagle ciężko zachorowała. Ojciec nie radził sobie z obowiązkami, rozdarty między ciężko chorą żoną, pracą zawodową, dzieckiem niepełnosprawnym, które przyzwyczajone było do intensywnej domowej terapii realizowanej przez mamę, a własnym lękiem, zmęczeniem i cierpieniem. W konsekwencji terapia nie była realizowana, a u dziecka nastąpił bardzo poważny regres. 

W tym przypadku myśląc o trudnej i wydawało się beznadziejnej sytuacji, o naszej i Ojca bezradności, pomyśleliśmy „Eh…. Jakby to było fajnie mieć zatrudnioną taką stałą ekipę lotnych terapeutów, których można by było wysłać do pomocy rodzinie w takim przypadku”. 
Narodził się projekt „Zespłów Interwencji Kryzysowych” i złożyliśmy go jako część większego projektu do PFRON. 
Działanie czasem przynosi OWOCE! W tym przypadku owocem była całkiem spora kwota dotacji na rozpoczęcia działalności ZIK. Hurrra!
Konsumpcja owocu czasem przynosi WERYFIKACJĘ idei. Tak było w tym przypadku, ZIK – zaplanowany jako „lotna ekipa terapeutów wspierających rodzinę” musiał się przekształcić w związku z zapotrzebowaniem naszych odbiorców w wysokospecjalistyczną ekipę terapeutów, podejmujących się terapii w szczególnie trudnych przypadkach. Czemu tak się stało? Po prostu gdy ogłosiliśmy, na naszych stronach, że można wnioskować o pomoc ZIK, zostaliśmy dosłownie zasypani prośbami z innej kategorii niż pomoc rodzinie. W większości przypadków prośby dotyczyły młodzieży i dorosłych ze skrajnie trudnymi zachowaniami, częstokroć zagrażającymi zdrowiu i życiu ich lub osób w otoczeniu. Osoby długotrwale hospitalizowane, długotrwale unieruchamiane, trwale okaleczające się, czasem z zachowaniami nie tyle niebezpiecznymi, co zupełnie uniemożliwiającymi funkcjonowanie rodzinie. Więc zmieniliśmy nieco pierwotną koncepcję ZIK.
Po weryfikacji idei przychodzi czas na PRACĘ. I tak się dzieje od 10 lat w przypadku ZIK-a. Ciągle nowi pacjenci, ciągle pełen segregator podań, ale na szczęcie też ciągle NOWE SUKCESY!!!

Faktem jest smutnym… że realizacji działań zależy od środków. 

 

ARGUMENT 25

Przez okres 15 lat działalności PSTB udało się wypracować bardzo dużo. Poszukiwania nowych rozwiązań zaowocowały 18 formami, którymi teraz możemy się przed Państwem pochwalić. Wszystkie one powstały z realnej potrzeby, próśb, wniosków. 

Cieszymy się, że tak sprawnie umiemy odpowiadać na zapotrzebowanie społeczne. 
Ale żeby nadal to robić: potrzebujemy Waszej pomocy!
 

ARGUMENT 25

ARGUMENT 26

ARGUMENT 26

ATB - czyli AMBULATORIUM TERAPII BEHAWIORALNEJ

To nasza najważniejsza, najstarsza i największa z form działalności. 

ATB jest największym tego typu punktem konsultacyjnym w Polsce. Mamy oddziały lub „punkciki” terenowe w 5 województwach: dolnośląskim, śląskim, małopolskim, podkarpackim i świętokrzyskim.
Grupa naszych pacjentów tez urosła… potrafimy ją podać jedynie w przybliżeniu i szacujemy na liczbę rzędu 4 tys. Aktualnie w naszej już całkowicie zinformatyzowanej bazie beneficjentów, znajdują się dokładnie 1943 kartoteki. Jednak to liczba niepełna, gdyż dane jeszcze nie wszystkich pacjentów z archiwum udało się zdigitalizować, a dodatkowo, część danych archiwalnych jest zbyt niekompletna i szczątkowa, byśmy mogli wyprowadzić na ich bazie kartoteki. 
Choć przyznacie, że nawet gdybyśmy mieli chwalić się tylko tymi 1943 pacjentami, to w stosunku do pierwszych trzech pionierów, liczba ta jest imponująca!
Jak pracujemy? W dwóch systemach: 
1) ATB - zespoły diagnostyczne - odpowiadające za diagnozę kliniczną i funkcjonalną oraz pierwsze ustalenie programu
2) ATB - stałe konsultacje - zespoły odpowiedzialne za pilotaż programów domowych (na bieżąco uczymy i modyfikujemy sposób pracy Rodziców z naszym podopiecznym).


Miesięcznie zgłasza się do nas ok. 50 nowych rodzin.

ARGUMENT 27

Tak! Jesteśmy monopolistami. Co więcej - działania Zespołów Interwencji Kryzysowej cechuje bardzo wysoka skuteczność. Zadanie proste: sprowadzić zachowania problemowe na maksymalnie niski poziom, nauczyć Rodzinę sposobu postępowania, sprawić, by i dla podopiecznego, i dla rodziny zaczął się nowy, lepszy czas. 
Dla nas to czas ekstremalnego wysiłku. Potem zazwyczaj przychodzi czas na ekstremalne zmęczenie i ekstremalną radość. 
Bo kolejny raz się udało!

Niestety, ZiK to forma kosztowna. Wynajęcie domu, zatrudnienie ludzi, produkcja pomocy na miejscu, często dokupowanie pomocy, które są potrzebne danej osobie.

 

 

ARGUMENT 27

ARGUMENT 28, 29

ARGUMENT 28, 29

TRENING UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH

 

To forma zajęć grupowych (co roku 1-3 grupy, 5-10-osobowe) dla starszych dzieci i młodzieży z problemami w kontaktach społecznych. Głównie to osoby z HFA i zespołem Aspergera, ale nie tylko. 
W trakcie zajęć uczestnicy konfrontują się z różnymi tematami, trochę się uczą, trochę bawią, a my mamy multum okazji, by powzmacniać kontakty społeczne, nauczyć prawidłowych komunikatów i innych zachowań etc. 
To forma bardzo ważna i bardzo potrzebna. Forma na którą wciąż zgłaszają się nowi chętni. 

ARGUMENT 30

ZAJĘCIA INTEGRACYJNE

 

To forma grupowych zajęć socjalizujących dla najmłodszych dzieci. Najczęście takich, które bądź nie rozpoczęły jeszcze kontaktów z prawidłowo rozwijającymi się rówieśnikami, bądż rozpoczęły i przeżywają w tych kontaktach niepowodzenia. 
Uczestnicy to małe dzieci z autyzmem i innymi zaburzeniami rozwojowymi.
W trakcie cotygodniowych zajęć bawią się wspólnie i uczą, a my - podobnie jak w przypadku ich starszych kolegów - mamy możliwość, wzmacniać, wspierać i uczyć potrzebnych zachowań.
To bardzo potrzebna forma, na którą niezmiennie jest wielu oczekujących. Rocznie uruchamiamy zaledwie 1-2 grupy.
Bez Waszej pomocy nie uruchomimy jednak kolejnych.

ARGUMENT 30

ARGUMENT 31, 32

ARGUMENT 31, 32

Zajęcia ruchowe

realizowane są przez nas w dwóch obszarach:
1) dla dzieci, które mają trudności ruchowe (począwszy od lekkich - wymagających jedynie oddziaływań korekcyjnych, skończywszy na głębokiej niepełnosprawności ruchowej) - w tym przypadku wykorzystujemy techniki behawioralne (głównie wzmocnienia) do wywołania motywacji do podejmowania wysiłku i utrwalenia wypracowanych schematów ruchowych.
2) dla dzieci, u których występują trudne zachowania i nadruchliwość - w ich przypadku intensywny trening ruchowy ma za zadanie zmniejszyć problemy w zachowaniu.

Obie wymienione grupy konsultowane są cyklicznie przez specjalistę rehabilitanta (dokładniej specjalistę NDT-Bobath) a zajęcia prowadzą w nich: nauczyciele w-f, fizjoterapeuci i rehabilitant.
Jest to forma nie tylko potrzebna, ale też bardzo lubiana przez naszych uczniów. 

ARGUMENT 33

BEHAWIORALNE TURNUSY REHABILITACYJNO - INSTRUKTAŻOWE

Dużo można o nich opowiadać, dlatego turnusową historię przedstawimy w kilku argumentach.

Oto pierwszy z nich:

Jako pierwsi organizowaliśmy wakacyjne turnusy behawioralne. Do poza nami "wzięły się z tym przedsięwzięciem za bary" tylko dwa inne podmioty. 
W sumie dotychczas zorganizowaliśmy 9 takich turnusów, w:
- Piwnicznej,
- Głębinowie,
- Głuchołazach
- Niedzicy,
- Kudowie Zdrój,
- Murzasichle,
- Zawoi
- Bukowinie Tatrzańskiej,
- Lalikach.
Każdorazowo brało w nich udział ok. 20 rodzin z dziećmi z różnego rodzaju problemami rozwojowymi. Każdorazowo pracowaliśmy my - kadra - po około 18 godzin dziennie. Każdorazowo kończyliśmy turnus słysząc od naszych podopiecznych: "DZIĘKUJEMY! Nie wierzyliśmy, że uda się tak wiele dokonać w te dwa tygodnie!"
Przyznacie, że to chyba najpiękniejsze słowa, jakie może usłyszeć terapeuta, prawda? 
Ale potrzebujemy Waszej pomocy, by móc kontynuować nasze turnusowe działania. 

ARGUMENT 33

ARGUMENT 34

ARGUMENT 34

Nasze behawioralne turnusy rehabilitacyjno- instruktażowe, to formuła mocno zbliżona do ZIK. Właściwie różnice są dwie:
1) jedzie naraz wiele rodzin
2) może zgłosić się każdy- przyjmujemy wg. kolejności zgłoszeń (a nie jak w przypadku ZIK wg skali problemów danej rodziny).
Poza tym pracujemy niemal identycznie. 
Kilka godzin dziennie (w szczególnych przypadkach zdarza się, ze i cały dzień). Instruując rodzinę. Tworząc kompleksowy program we wszystkich sferach. Dokumentując. Prąc wszelkimi siłami do jedynego efektu jaki nas interesuje, a mianowicie do POPRAWY! 
I wiecie? Strasznie lubimy tę formę! 
Co więcej rodzice też ją lubią. 
Bardzo często mówią nam o tym, że było super! Bardzo często też zwracają uwagę na to, że takie praktyczne uczenie w naturalnych sytuacjach (przy posiłku, w łazience, na basenie, na zakupach) to właśnie to czego potrzebowali. Że dzięki nam czują się silniejsi, wiedzą już jak postępować. 
Strasznie się wtedy cieszymy!
Przyznacie chyba, ze warto nam pomóc w tych działaniach. 

ARGUMENT 35

Tym razem chcemy zwrócić uwagę na bardzo ważny aspekt naszej pracy: 
PRACĘ Z RODZINAMI.
Na turnusach mamy często szanse pracować nie tylko z jednym Rodzicem, ale częstokroć z całą Rodziną. Bywają bowiem na turnusach:
- Rodzice,
- Dziadkowie,
- Rodzeństwo.
Wszyscy oni mają stały, codzienny kontakt z naszym podopiecznym, więc siłą rzeczy wszystkich ich musimy nauczyć jak postępować, uwzględnić wszystkie ich potrzeby, wesprzeć w obszarach, w których tego od nas oczekują. 
Ale nasza praca to tylko część (choć przyznajemy - istotna) właściwej wartości turnusowej.
Bezcenne tak naprawdę na turnusach jest jeszcze coś innego: rodziny poznają się, wymieniają informacjami, zaprzyjaźniają!
Bo nie tylko pracujemy. Czasem również bawimy się, zwiedzamy, tańczymy, a przede wszystkim toczymy długie nocne Rodaków rozmowy. 
I z tych rozmów wiele już dobrego się urodziło! Np. ... dwie szkoły i jedno przedszkole. Oczywiście behawioralne! 
Z tych rozmów czasem wola niezłomna do intensywnej terapii się rodziła albo sensowny plan pomocowy. 
To naprawdę bezcenne!
Tym bardziej, ze dla wielu Rodziców to jedyna taka szansa w ciągu roku na spotkanie się twarzą w twarz z innymi, porozmawianie się, popatrzenie z dystansem, wspólne poprzeżywanie sukcesów. 
Wielu nam o tym mówiło. 
Stąd wiemy. 

ARGUMENT 35

ARGUMENT 36

ARGUMENT 36

Niestety w tym roku turnusu nie będzie. 
Ciągle odbieramy telefony, ciągle tłumaczymy, ciągle wyrażamy żal, ale konsekwentnie stoimy na swoim stanowisku. TURNUSU NIE BĘDZIE W TYM ROKU.
Czemu?!?
Argument jest jeden i zapewne zrozumiały będzie dla wszystkich: brak pieniędzy. 
Zapytacie Państwo zapewne: o co chodzi? Przecież to Rodzice płacą za turnus i na dodatek dostają dofinansowania z PCPR!
I tak, i nie....
Oczywiście: faktem jest, że płacą. Faktem jest również, że płacą zaledwie część kosztów. Bo realne koszty są olbrzymie: trzeba przecież każdorazowo opłacić jeszcze:
- koszt zakwaterowania i wyżywienia terapeutów,
- koszty pensji terapeutów (pensje są naprawdę niewielkie, ale do tego ZUS od zatrudnienia, podatki, no i przemnożyć to trzeba przez liczbę terapeutów),
- zakup pomocy dydaktycznych i materiałów zużywalnych (folii do laminowania, tonerów, rzepów, segregatorów, pudeł, nagród, etc.),
- ubezpieczenie,
- inne koszty...
Daje to w sumie zazwyczaj gigantyczną kwotę. Tę kwotę rokrocznie dofinansowywało PSTB. Szacujemy, ze gdyby nie dofinansowywało, rodzina (2-osobowa czyli jeden Rodzic + dziecko) jadąc na turnus musiałoby się liczyć z kosztem ok. 12 tys. zł.
Nikogo na to nie stać! Stąd zawsze dofinansowywaliśmy.
Co roku też jednemu lub dwóm szczególnie tego potrzebującym Rodzinom pokrywaliśmy 100% kosztów. Pokrywaliśmy z 1% i wpływów z działalności odpłatnej.
W tym roku nie stać nas na to. 

W tym roku nikt nie pojedzie z nami na turnus...
Liczymy, że do przyszłego roku, dzięki Wam uda się nam dozbierać środki.

ARGUMENT 37

Omawiając wszystkie nasze formy działania, nie sposób nie przyjrzeć się bliżej właśnie "UMIEM UCZYĆ".
To program ważny. Realizowaliśmy go cyklicznie w latach 2011-14. 
Na czym polegał?
Najprościej: na pomocy szkołom, które borykają się z problemem "trudnych uczniów". Czyli potencjalnie wszystkim szkołom. Właściwie najwięcej naszych działań dotyczyło szkół masowych. W programie wzięło też udział kilka szkół integracyjnych, 3 specjalne, 2 placówki opiekuńczo-wychowawcze. Łącznie przez 4 lata z programu skorzystały 53 placówki bezpośrednio i dodatkowo kilkaset, które wzięły udział w jednym elemencie (o którym opowiemy w następnych dwóch "argumentach").
Do dziś kilkadziesiąt podań czeka w segregatorze "Oczekujący na UMIEM UCZYĆ"...

Kim byli beneficjenci tego programu? Dzieciaki z: ADHD, zaburzeniami zachowania, trudnościami wychowawczymi, specyficznymi trudnościami edukacyjnymi, etc. 
Na czy polegał program? 
Obejmował kilka etapów działań:
1) szkoła zgłaszała się do programu,
2) przyjeżdżał superwizor behawioralny, obserwował zajęcia i diagnozował problem ucznia lub klasy. Czasem także problem nauczyciela(i),
3) superwizor ustalał z uczącymi w danej klasie sposób postępowania, tak by odpowiadał wszystkim nauczycielom,
4) cały zespół pedagogów (czasem nawet z całej szkoły) uczestniczył w szkoleniu (wykłady+warsztaty) z technik behawioralnych,
5) terapeuci behawioralni wspierali na etapie realizacji zaleceń nauczycieli uczących w klasie, instruując ich na bieżąco i omawiając po lekcjach problemy,
6) monitorowano postępy ucznia/klasy,
7) wycofywano się.
Sądzimy, ze był (będzie???) to jeden z naszych najważniejszych programów. Między innymi pokazał skalę problemów z jakimi borykają się polskie szkoły i skalę użyteczności technik behawioralnych w codziennej pracy wychowawczej.Wielu uczniom udało się dzięki niemu uniknąć "zesłania" na indywidualne nauczanie. Wielu nauczycielom zaczęło się łatwiej pracować.

ARGUMENT 37

ARGUMENT 38

ARGUMENT 38

Skoro pisaliśmy o "UMIEM UCZYĆ!", to nie sposób nie napisać jeszcze o pochodnej tego programu: 
OGÓLNOPOLSKICH WARSZTATACH SZKOLENIOWYCH "UMIEM UCZYĆ!"
Odbyły się tylko raz, w grudniu 2013 roku. Był to olbrzymi sukces!
Dwudniowe, bezpłatne warsztaty, podczas których Rodzice, opiekunowie i nauczyciele mieli szansę uczestniczyć w blokach szkoleniowych dotyczących:
- pracy z "trudnym uczniem",
- rozwijania mowy i komunikacji,
- uczenia samodzielności,
- rozwijania umiejętności,
- rehabilitacji ruchowej,
- pracy z zachowaniami trudnymi,
- innych.
Nic dziwnego, że miejsca na Warsztaty rozeszły się "jak ciepłe bułeczki". Listy uczestników zapełniły nam się dosłownie w przeciągu tygodnia. W Warsztatach uczestniczyło 500 osób z całego kraju.
Bardzo chcielibyśmy kiedyś to wydarzenie powtórzyć!

ARGUMENT 39

Program "UMIEM UCZYĆ!" doprowadził nas do podjęcia dość szeroko zakrojonych badań ankietowych.
Dzięki temu, ze wiele szkół nawiązało z nami kontakt przy okazji programu, zdecydowaliśmy się na przeprowadzenie badań sondażowych w szkołach. Ich celem było ustalenie skali problemu "trudnych uczniów". Czy tylko nam się wydaje, czy naprawdę jest ich wielu? Czy to tylko zbieg okoliczności, czy naprawdę szkoły nie radzą sobie z tym tematem? 
Strasznie nas to interesowało.

Wyniki... Dały nam mocno do myślenia...
Informacje pochodziły z 251 placówek na terenie całego kraju. 
Lista informacji, które pozyskaliśmy była bardzo szeroka, jednak tutaj chcemy przedstawić tylko dwie informacje, które są naprawdę WAŻNE!

1. Szacowanie skali zjawiska „trudnych uczniów”

98,8% respondentów deklaruje obecność „trudnych” uczniów w ich placówkach, 
54,11% respondentów twierdzi, że w każdej klasie jest co najmniej jeden „trudny” uczeń
30,68% respondentów twierdzi, że ma wielu takich uczniów
17,53% uważa, że „trudni” uczniowie zaczynają powoli stanowić większość uczniów

2. Szacowanie przygotowania szkół do konfrontacji z problemem „trudnych uczniów”.

46,22% szkół określa, że bywa bezradnymi wobec problemu
20,72% respondentów podkreśla, że nie otrzymuje pomocy znikąd

To, co przedstawiamy powyżej to oczywiście tylko fragment prawdy, którą odsłoniliśmy. 
Ale chyba zgodzicie się z nami, że straszny obraz się wyłania?
Dlatego musimy z tym walczyć! Musimy pomóc tym dzieciakom i tym nauczycielom! Musimy wypracowywać nowe rozwiązania! I dlatego właśnie tak bardzo potrzebujemy Waszej pomocy!

ARGUMENT 39

ARGUMENT 40

ARGUMENT 40

Kolejny rok działalności Infolinii przed Wami! 
Praca nad projektem to około tygodnia pracy 3 osób. Siedzenia, liczenia, kalkulowania, argumentowania, uzasadniania, myślenia i pisania. 

Czy nie warto pomagać Stowarzyszeniu takiemu jak my? Stowarzyszeniu, które w pocie czoła pracuje nad tym by zdobyć środki? Środki na bezpłatną działalność? Na potrzebną działalność? Chyba warto!

ARGUMENT 41

W poprzednim argumencie chwaliliśmy się ogromnym sukcesem - czyli uzyskaniem dofinansowania z PFRON na projekt "Infolinia i Punkt Poradniczo- Prawny" a teraz już z pełną odpowiedzialnością powiedzieć możemy, że przez najbliższy rok z całą pewnością możemy Państwu służyć pomocą prawną!
Strasznie się z tego cieszymy!
Jak z pomocy skorzystać? Bardzo prosto: dzwoniąc pod numer 800-155-221
W jakich sytuacjach pomaga nasz prawnik? Wszystkich prawnych!
Tak tych związanych z oświatą, jak i z procesem orzeczniczym, sytuacją socjalną danej osoby, etc.
Więc: w razie kłopotów pamiętajcie o nas!

ARGUMENT 41

ARGUMENT 42

ARGUMENT 42

W ramach Infolinii otrzymają Państwo również bezpłatną pomoc psychologa. 

Jakiego typu porad udziela nasz psycholog? 

Może odpowiedzieć na pytanie gdzie szukać pomocy, jakiej pomocy, jakie są możliwości wyjścia z danej sytuacji, etc.

Na pewno nie zdiagnozuje przez telefon.
Na pewno nie ustali programu terapii by mail.
Ale pomoże na tyle, na ile będzie mógł pomóc w tej formule.
Więc w razie pytań nie wahajcie się Państwo!
800-155-221 Dzwońcie!
Lub piszcie na: poradnictwo@pstb.org.

ARGUMENT 43

Nie ustajemy w chwaleniu się naszą INFOLINIĄ I PUNKTEM PORADNICZO- PRAWNYM.
Nie ustajemy, bo wiemy, że to naprawdę ważne działanie. I wiemy, ze na 10000% przez cały ten rok, będziemy mogli w tym zakresie zaoferować bezpłatną pomoc. 
Teraz napiszemy o naszych specjalistach: pedagogu specjalnym i logopedzie.
W jakich przypadkach można się zwracać do nich o pomoc? W przypadku:
- wątpliwości co do rozwoju dziecka,
- trudności szkolnych,
- problemów wychowawczych, 
- problemów w realizacji terapii, 
- wątpliwości co do sposobu terapii,
- potrzeby mediacji pomiędzy rodziną a szkołą lub specjalistą
- i oczywiście w 1000 innych sytuacjach trudnych!
Więc pamiętajcie: 800-155-221.
Ten numer warto znać!

ARGUMENT 43

ARGUMENT 44

ARGUMENT 44

Nadszedł czas na ostatni z naszych infoliniowych argumentów. Tym razem poinformujemy o aż dwóch nowych specjalistach współpracujących w programie od tego roku. Są to: LEKARZ PSYCHIATRA, SPECJALISTA-REHABILITANT.
Przyznacie, że kontakt z nimi może być pomocny dla wielu.
Oczywiście - pamiętajcie - nie chodzi o "leczenie przez telefon"! 
Chodzi o poradę, gdzie się udać, jaką metodę wybrać, gdzie i jak skonsultować problem, na co zwrócić uwagę, o co pytać u specjalisty, etc.

Oni już są i mogą odpowiedzieć na Państwa pytania!
Zapamiętajcie:
800-155-221
lub
poradnictwo@pstb.org

Piszcie i dzwońcie jeśli potrzebujecie pomocy naszych specjalistów!
Polecajcie nas innym - im też może się ta wiedza przydać!

ARGUMENT 45

Istnieje taka grupa zawodowa, która ma "wprogramowaną" tak cudowną cechę jak optymizm?!?
My mamy!
To fakt! Opisany dość szeroko w literaturze przedmiotu zresztą.

Dlaczego tak się dzieje, żeśmy optymistyczni wobec owoców naszej pracy? 
Powód prosty: pracujemy w oparciu o prawa uczenia, których skuteczność jest niepodważalnym faktem.
Więc wiemy, że zmianę można wywołać. ZAWSZE!
Oczywiście, nie zawsze udaje nam się od razu. Czasem to trwa dłuuugo. Ale w końcu się udaje! 
Czasem musimy wiele razu zmienić sposób działania, żeby ta zmiana miała szanse powstać. Ale wiemy, że w końcu powstanie!

To jeden z powodów dla których tak uwielbiamy naszą robotę!

ARGUMENT 45

ARGUMENT 46

ARGUMENT 46

Tak, owszem: prowadzimy DZIAŁALNOŚĆ WYDAWNICZĄ
Tylko jakoś nie umiemy do końca określić naszych emocji w tym obszarze. Bo z jednej strony: duma i radość z każdej jednej pozycji. Każda jedna to wysiłek i sukces. Z drugiej strony czujemy głęboki smutek, że przez blisko 15 lat udało się nam wydać tak mało.
Bo przecież nie jest tak, że nie ma czego wydawać! Przeciwnie. W szufladach mamy przygotowane jeszcze dwie części „Czasu na dialog” (i to ważne! Bo o integracji i o efektywności), sporo artykułów gotowych, by zapełnić niejeden numer „Krok za krokiem” i kilka innych pozycji.
Behawioryści mają o czym pisać i PISZĄ!!! 
Behawioryści, Rodzice dzieci korzystających z terapii behawioralnej, nauczyciele, sympatycy… CHCĄ CZYTAĆ!!!
Więc czemu nie wydajemy? Powód banalny: pieniądze :( 
Środków własnych mamy jak na lekarstwo, a jeśli już mamy, to przeznaczamy je na dofinansowanie tego co najpilniejsze, czyli zawsze: działalności terapeutycznej. 
Pozyskanie grantu na publikacje w Polsce graniczy z cudem, choćby z tego powodu, że takie konkursy grantowe praktycznie od wielu lat nie są ogłaszane.
Więc czekamy.

ARGUMENT 47

Ten rok okazał się owocny, jeśli chodzi o publikacje - udało się wydać "coś" małego, ale bardzo ważnego, mianowicie mowa o poradniku "Terapia behawioralna w naszej praktyce" autorstwa naszej prezes - dr Neli Grzegorczyk-Dłuciak.

Nie jest to opracowanie obszerne - ma zaledwie 50 stron. Ale jakich! Odpowiedzi na pytania dla wszystkich rozpoczynających stosowanie terapii behawioralnej, opisy sposobów realizacji zadań terapeutycznych (wraz ze zdjęciami ilustrującymi sposób ich wykonania), praktyczne porady, słowem: kwintesencja tego co każdy rodzic (a i terapeuta) rozpoczynający "behawioralną drogę" - wiedzieć powinien.
Książeczka ukazała się dzięki dofinansowaniu PFRON i trafiła bezpłatnie do rąk Rodziców zgłaszających się na konsultacje w Ambulatorium Terapii Behawioralnej. Nakład jednak był dużo mniejszy niż liczba zgłaszających się. Stąd też od dobrych kilku tygodni przekazujemy ją już rodzicom wyłącznie w wersji elektronicznej. 
Ale PDF, to nie to samo co książka. Stąd też marzy nam się duży dodruk.

ARGUMENT 47

ARGUMENT 48

ARGUMENT 48

Jesteśmy nie tylko dużą ogólnopolską organizacją, ale także częścią żywego, ogólnoświatowego organizmu o nazwie Association for Behavior Analysis International!

Czym jest ABAI? To powstała w 1974 r. olbrzymia federacja parasolowa łącząca behawiorystów na całym świecie. Aktualnie zrzesza przeszło 20 000 członków i posiada 87 oddziałów terenowych w różnych krajach. My jesteśmy jej oddziałem w Polsce! ABAI w 1998 r. powołało BACB (Rada Certyfikacyjna Analityków Zachowania), która to Rada do dziś wydała przeszło 10 000 certyfikatów.
O działalności i potędze ABAI możecie więcej poczytać na jej stronie.

ARGUMENT 49

Zaczynamy naszą opowieść o PLTB - czyli Polskiej Licencji Terapeuty Behawioralnego.

Czym jest PLTB? Jest powołanym do istnienia przez dwie organizacje, tj. nas i Polskie Towarzystwo Psychologii Behawioralnej, systemem certyfikowania i monitorowania jakości pracy terapeutów behawioralnych. Aktualnie w systemie mamy już blisko 1000 osób, z czego większość stanowią uczący się. A tych ostatnich każdego dnia przybywa! 
Cieszy nas to, ale to dużo pracy. Pracy która jest w chwili obecnej "ogarniana" siłami 4-osobowej Kapituły PLTB (w osobach prezesów i wiceprezesów organizacji zawiadujących) oraz jednego pracownika biura licencji. 
Stąd pilnie potrzebne jest zatrudnienie dodatkowych pracowników biurowych, pisanie projektów, które wesprą system, druku materiałów, tłumaczeń materiałów źródłowych, etc.

Dzieło WAŻNE dla nas wszystkich! 
Przecież więcej terapeutów behawioralnych w Polsce, to lepsza pomoc dla naszych podopiecznych!

 

ARGUMENT 49

ARGUMENT 50

ARGUMENT 50

Obiecaliśmy opowieść o tym czym jest PLTB, więc czas na trochę statystyk.
Otóż PLTB to aktualnie:
- 176 osób z tytułem terapeuty behawioralnego,
- 23 osoby z tytułem superwizora behawioralnego,
- 732 osoby zalogowane na portalu www.terapeutabehawioralny.pl (w tym 556 aktualnie uczących się już zalogowanych),
- ok. 150 osób uczących się, które dotychczas nie zalogowały się w systemie, ale posiadają już indeks PLTB,
- ok. 150 studentów studiów podyplomowych "Stosowana Analiza Zachowania" na Uniwersytecie SWPS,
- ok. 70 osób już zapisanych na tegoroczną edycję Letniej Szkoły Terapii Behawioralnej.

W pierwszym roku PLTB, cała grupa szkolących się wynosiła 13 osób!!! A przecież tak niedawno to było! Zaledwie 6 lat temu!

Tak umiemy się rozwijać!
Nieskromnie powiemy, że rozwój PSTB postępuje wspólnie z rozwojem terapii behawioralnej w Polsce! A nawet chyba możemy sobie przypisać trochę zasług w obrębie tego rozwoju.

ARGUMENT 51

Mówiąc o PLTB należy mieć świadomość, że to dzieło wspólne. Swój wkład w rozwój tego systemu wnosi wiele podmiotów. I to jakich znaczących!
- Uczelnie (Uniwersytet SWPS i Uniwersytet Jagielloński)- szkolące studentów w ramach ścieżek terapeutycznych
- organizacje pozarządowe (PSTB i PTPB) zawiadujące szkoleniami, ale także inne- organizujące staże zawodowe
- placówki oświatowe i pozarządowe- organizujące staże 
- gabinety i instytucje prywatne, organizujące tak szkolenia, jak staże i superwizje. 
DUŻO NAS!!!
A będzie jeszcze więcej! Skąd to wiemy?
Ponieważ wszyscy dbamy o najwyższą jakość naszych działań terapeutycznych, to nasza praca przynosi owoce, inni je widzą i.... też tak chcą!  Stąd niemal codziennie nowe osoby dołączają do systemu. 
Jeszcze kilka lat temu w Polsce niemal nieznana.... Dziś- Terapia Behawioralna wyrasta na jedną z najczęściej wybieranych metod w tym kraju!
Może.... za kilka lat stanie się metodą dominującą.... lub może nawet główną i wyłączną....

ARGUMENT 51

ARGUMENT 52

ARGUMENT 52

Pisząc o PLTB, nie możemy nie wspomnieć o gronie naszych wykładowców!
Zacne to grono! 
Wykładowcy akademiccy, superwizorzy behawioralni, naukowcy, praktycy.
Nie będziemy wymieniać wszystkich imiennie, bo lista byłaby długa... Dziś to grono to już łącznie przeszło 30 osób!
Chcemy tylko powiedzieć: CHAPEAU BAS za Waszą pracę i dziękujemy, że jesteście z nami!
A w ramach argumentu, chcemy poruszyć tylko jedną kwestię: sam fakt, że coraz więcej specjalistów i wykładowców "z górnej półki" chce z nami współpracować! 

Dzięki platformie www.terapeutabehawioralny.pl macie też już teraz Państwo możliwość swobodnego wyboru tego, u którego wykładowcy chcecie się uczyć. Szkolenia wszystkich są na bieżąco ogłaszane na stronie.

 

ARGUMENT 53


Pisząc o szkoleniach, nie wolno nam zapominać o: SZKOLENIACH OGÓLNODOSTĘPNYCH
Bowiem nie szkolimy tylko terapeutów behawioralnych! Szkolimy każdego, kto chce być przez nas szkolony! :)
Rodziców, nauczycieli, studentów, pracowników SUO, wolontariuszy, etc,
Szkolimy z wielu różnych tematów. 
Szkolimy z przyjemnością i ... jak się wydaje efektywnością. Ale o niej w kolejnych argumentach opowiemy. 

ARGUMENT 53

ARGUMENT 54

ARGUMENT 54

Gdzie nas zaproszą tam pojedziemy. 
Pół żartem, pół serio mówimy, że nie boimy się terenów odległych, ziem dla behawiorystów niezdobytych, twierdz innych paradygmatów.

Po prostu nasi szkoleniowcy, jak i wszyscy behawioryści: kochają pracować. Więc weekend w weekend, od 15 lat jeżdżą po Polsce. Po cichutku zdradzić możemy,z e coraz częściej wypuszczają się też za granicę. 
Gdzie tak jeżdżą? Do szkół, poradni, przedszkoli, DPS-ów, i ... w każde inne miejsce, gdzie są specjaliści lub rodzice, chcący dowiedzieć się czegoś więcej, zadać trudne pytania, skonfrontować się z nadzieją, którą niesie SAZ. 

 

ARGUMENT 55

UMIEMY SZKOLIĆ NAPRAWDĘ W ZAKRESIE WIELU TEMATÓW
Nasza podstawowa oferta obejmuje aktualnie 20 szkoleń, jednak praktycznie za każdym razem przygotowując się do szkolenia nasi wykładowcy dopasowują treści szkolenia do potrzeb grupy. 
Mogą to zrobić, właśnie dlatego, że mają szeroką wiedzę i doświadczenie. Mogą to zrobić, bo terapia behawioralna jest naprawdę uniwersalna!

Pełną ofertę PSTB, możecie Państwo obejrzeć w bezpłatnym katalogu do pobrania pod adresem: http://www.pstb.org/szkolenia.php (na dole strony). 
Jeśli jednak nie znajdzie tego co Was interesuje- zadzwońcie i zapytajcie. Być może uda nam się sprostać Waszym oczekiwaniom!

Dlaczego deklarujemy taką plastyczność? Bo zależy nam na tym, by wiedzę behawioralną "siać jak najszarzej". Zwyczajnie: uważamy,ze polska pedagogika (w tym: specjalna) bardzo jej potrzebuje!

ARGUMENT 55

ARGUMENT 56

ARGUMENT 56

Szkolenia to ważna część naszej działalności. Z różnych powodów ważna. Oczywiście dlatego, że "niesiemy kaganek oświaty". Behawioralnej oświaty. :) Ale także z innych powodów, nie mniej ważnych- o których opowiemy w kolejnym argumencie.

Teraz chcemy natomiast opowiedzieć o naszej pracowitości. 
Liczby świadczą na naszą korzyść!
103 szkolenia w 2 lata!
To więcej niż jedno w tygodniu!!! 
I to przez cały rok, na okrągło i w różnych miejscach Polski!

 

ARGUMENT 57

Dlaczego tyle mówimy o pracowitości naszych wykładowców? Oczywiście dlatego, że ciszymy się, ze ich mamy, ale to nie o tym chcemy opowiedzieć....Chcemy powiedzieć o owocach ich pracy!
Czy wiecie co tak naprawdę mówią podane na slajdzie liczby? 

Że w ciągu 10 lat, około 2500 nauczycieli (w jednym kursie uczestniczy średnio 32 osoby) różnych polskich szkół wzięło udział w szkoleniu „Jak pracować z osobą przejawiającą trudne zachowania w oparciu o SAZ”!!!! Czyli ok. 2500 nauczycieli dowiedziało się o wartości wzmocnień, o systematycznej uwadze i aprobacie, o kontraktach i innych efektywnych technikach pracy wychowawczej!!! Umieją teraz lepiej pomagać swoim uczniom!!!

Że w tym samym czasie kolejne ok. 2500 osób (w szkoleniu 3- modułowym bierze udział średnio 35 osób) wzięło udział w kursie bazowym "terapia behawioralna w teorii i praktyce. Wszyscy oni potencjalnie mogą stać się terapeutami behawioralnym jeśli podejmą dalsze kształcenie, jakieś 20% z nich już podjęło!!! Oni też lepiej będą umieli pomagać swoim uczniom. 

No to w sumie mamy ok. 5000 przeszkolonych nauczycieli (oczywiście tylko w obrębie tych dwóch szkoleń, a pamiętajcie, że szkoleń jest więcej, dużo więcej...). Przyjmując algorytm, ze na jednego nauczyciela przypada średnio 5 uczniów, to mamy.... 12500 dzieciaków, którym dostarczona zostanie bardziej efektywna pomoc!!! A przemnóżmy to przez lata pracy nauczycieli. Może nie bo wyjdą tak potężne liczby, że zakręci się nam w głowie.

 

ARGUMENT 57

ARGUMENT 58

ARGUMENT 58

Szkolenia są formą naszej odpłatnej działalności statutowej. Zarabiamy na nich i dzięki temu możemy finansować tak wkłady własne do projektów, jak i rozszerzenia działań projektowych i w końcu: bieżącą działalność, nie mającą zabezpieczenia granatowego. Z punktu widzenia ciągłości działalności to bezcenne. 
Wiele turnusów dofinansowaliśmy, setki diagnoz, dziesiątki innych działań. 

Jednak... ciągle potrzeby naszych podopiecznych są większe niż nasze możliwości.

ARGUMENT 59

Zaczęliśmy mówić o finansach PSTB, więc nie sposób nie wymienić w tej chwili argumentu jakże istotnego, dotyczącego transparentności tychże finansów.

Informacja podstawowa jest taka, że posiadamy status OPP czyli organizacji pożytku publicznego. To właśnie dlatego możemy Państwa prosić o Wasz 1%!
Wszystkie OPP podlegają bardzo rygorystycznym wymogom prawnym,: nie tylko trzeba spełnić szereg warunków, by status OPP otrzymać, ale także trzeba wywiązywać się regularnie z obowiązków sprawozdawczych. Wszystkie sprawozdania Organizacji (tak finansowe, jak i merytoryczne) są publikowane na stronach Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.
Stąd: każdy z Was może przyglądnąć się z bliska naszym finansom i działalności. 

ARGUMENT 59

ARGUMENT 60

ARGUMENT 60

Pisanie wniosków grantowych to naprawdę olbrzymi wysiłek. Wymaga wielu godzin pracy (i to często zespołu osób), doświadczenia, pomysłowości, kreatywności i wielu innych czynników. 
Umiemy to robić i robimy!
Każdego dnia szukamy nowych konkursów, mierzymy się z koncepcjami.... Kilka razy w miesiącu "łapiemy się za bary" z nowym wyzwaniem w postaci świeżo ogłoszonego konkursu. 

Czasami nam się udaje coś naprawdę dużego! 
Np. badawczo- wdrożeniowy grant z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Cykliczne dotacje z PFRON. 
A że czasem przegrywamy?
Cóż... ocieramy łzę i powtarzamy sobie, że i najlepszym się to zdarza. I bierzemy się za robotę od nowa.

ARGUMENT 61

Teraz przedstawimy dwa zbliżone do siebie argumenty - świadczą one o tym, że wciąż:

ROŚNIEMY I STARAMY SIĘ JAK NAJLEPIEJ ZABEZPIECZYĆ POTRZEBY NASZYCH PODOPIECZNYCH

ARGUMENT 61

ARGUMENT 62

ARGUMENT 62

Tak to zawsze bywa w historii PSTB: najpierw potrzeba, potem wysiłek w końcu: realizacja!
Tak powstały punkty konsultacyjne ATB we Wrocławiu, Dębicy, Raciborzu. 
Tak podjęliśmy prace nad platformą PLTB, dzięki czemu możecie Państwo w jednym miejscu znaleźć informacje o wszystkich szkoleniach, wszystkich wykładowców. Niezależnie od tego skąd pochodzi wykładowca i gdzie prowadzone jest szkolenie.

ARGUMENT 63

PROPAGUJEMY TERAPIĘ OPARTĄ NA DOWODACH NAUKOWYCH!
Terapia behawioralna, to dumna przedstawicielka nurtu psychoterapii opartej na dowodach. Jeszcze 20 lat temu, o nurcie tym niemal nie mówiło się w Polsce. Dziś pojęcie to zna każdy student, każdy specjalista i zdecydowana większość Rodziców. Czujemy, że i my mamy w tym pewną zasługę. 
Bo od 15 lat mówimy przy każdej okazji okazji mówimy o znaczeniu Evidence-based practice (EBP) czyli praktyki opartej na dowodach. Co oznacza to pojęcie?
Najprościej że WIEMY NA PEWNO co robimy.
Że stosujemy tylko TO co zostało zbadane, sprawdzone, zmierzone i przyniosło efekt!
Innymi słowy: że działania oparte na dowodach są ze wszech miar godne polecenia.

ARGUMENT 63

ARGUMENT 64

ARGUMENT 64

Nie boimy się tego mówić, bo wiemy, że mówimy prawdę!

Wielu nas za to nie do końca kocha...
Może dlatego, ze nie do końca rozumieją co mówimy? 
Mówimy: że każdy może się uczyć! Nauka to dowiodła. Jeśli zatem nauka nie przynosi efektów, to znaczy, ze owa nauka jest ŹLE prowadzona. I nie oznacza to, że nauczyciel jest zły. Oznacza tylko, ze musi zmienić sposób uczenia! To takie proste! Szkoda, że nadal nie wszyscy to rozumieją!

Trudno: po prostu dłużej musimy tłumaczyć tę prawdę wszystkim którzy chcą (i nie chcą) nas słuchać.

ARGUMENT 65

JESTEŚMY ŚWIADOMI AUTYZMU I INNYCH UCZYMY TEJ ŚWIADOMOŚCI KAŻDEGO DNIA!!!

ARGUMENT 65

ARGUMENT 66

ARGUMENT 66

No dobra... skromnością nie grzeszymy :-) Ale też i nie da się nam zarzucić, że pozostajemy w opozycji do faktów. 
A fakty są takie, że nie znamy publikacji opisującej rozwój terapii behawioralnej w Polsce, która pomijałaby rolę PSTB! Kto nie wierzy niech sprawdzi: np. w najnowszej książce P.Bąbla, P. Ostaszewskiego i M. Suchowierskiej Stephany " Analiza zachowania. Vademecum"(GWP, 2016). Albo w ich wcześniejszej "Analizie Zachowania od A-Z" (GWP, 2010), albo we "współczesnej Psychologii behawioralnej" pod red. P. Bąbla i P. Ostaszewskiego (Wyd.UJ, 2008). 

Więc skoro z faktami się nie kłócimy, to przecież nie możemy też przymykać oka na kolejne fakty- takie chociażby, że tworząc PLTB i codziennie ucząc nowych terapeutów, nadal tę historię tworzymy!

 

ARGUMENT 67

Argument ten najlepiej obrazuje sytuacja, która miała miejsce na kursie III modułowym. Do naszej Prezes, która była wykładowcą, na tym kursie podeszły 3 kursantki. Powiedziały: "Jak Wam się udaje to wszystko o czym Pani mówi? Przecież terapia behawioralna jest niepopularna, niszowa, przecież warunki w naszych szkołach raczej nigdy nie będą takie, żebyśmy dały radę pracować tak jak to Pani przedstawia. Rodzice też raczej tego nie zechcą!". Po zakończeniu kursu jedna z tych osób podeszła i powiedziała "Już rozumiem. To ja muszę pracować i zmieniać rzeczywistość w mojej miejscowości. To ja już wiem, jak zmieniać funkcjonowanie moich uczniów, więc to ja muszę pokazać to innych. Jeśli mi się uda.... inni też będą chcieli! Teraz to rozumiem! Dziękuję!"

UWIELBIAMY TAKIE OPOWIEŚCI !!!

Faktem jest, że coraz więcej Rodziców chce terapii behawioralnej dla swoich dzieci! 
Faktem jest, że coraz więcej Nauczycieli chce się uczyć!
Faktem jest, że coraz więcej szkół chce mieć w swoich szeregach terapeutów behawioralnych!
Faktem jest, że na coraz większej uczelni prowadzone są zajęcia z zakresu terapii behawioralnej!

Fakty też mówią, że wbrew niegdysiejszym obiegowym opiniom, dziś już powszechnie (i właśnie dzięki między innymi naszym działaniom) wiadomo, że terapia behawioralna:
- jest efektywna!
- jest oparta na dowodach!
- jest lubiana przez osoby z niej korzystające!
- jest coraz bardziej dostępna!
- wcale nie jest droga! 
- ma bardzo szerokie zastosowanie!

ARGUMENT 67

ARGUMENT 68

ARGUMENT 68

Skoro pokazujemy na co dzień UŚMIECHNIĘTĄ TWARZ BEHAWIORYZMU to przecież siłą rzeczy musimy także wpływać na jego popularność. 
A poza tym:
- przyjmujemy codziennie nowych małych i dużych pacjentów!
- współpracujemy z wieloma placówkami i organizacjami!
- wspieramy tworzenie nowych placówek behawioralnych!
- współpracujemy z uczelniami!

Więc chyba wolno nam tak powiedzieć, że to także dzięki nam terapia behawioralna jest coraz popularniejsza!

Jeszcze 20 lat tamu w tym kraju mało kto słyszał pojęcia "terapia behawioralna", "SAZ", "ABA" czy "modyfikacja zachowań".
Dziś zna je bardzo wielu! 
Chcemy, żeby znali wszyscy!

 

ARGUMENT 69

Tyle form działalności i każda z nich urodzona w głowie kogoś związanego z PSTB!  Tak powstało:
- nasze Ambulatorium,
- Zespoły Interwencji Kryzysowych,
- interwencje w szkołach
- Konferencje "Czas na dialog!"
- platforma PLTB
i.... wiele innych! 

Czasem (chyba nawet często) zdarza się nam też mieć dobre pomysły, w wyniku których po prostu: rozwiązują się problemy któregoś z naszych podopiecznych. 
Jedne i drugie pomysły UWIELBIAMY!!!!!!!

 

ARGUMENT 69

ARGUMENT 70

ARGUMENT 70

Potrafimy to!
Rzucić się głową w wodę roboty, myślenia działania.
Bo komuś trzeba pomóc.
Bo coś trzeba napisać.
Bo coś trzeba wymyślić.
Bo coś trzeba zmienić.
Po prostu, gdy trzeba, to trzeba. Wtedy się mobilizujemy. Choćby.... nie wiem co!

Ale...

Oczywiście czasem rzeczywistość skrzeczy.... I choć woli do działania w nas wiele, to jednak aspekt ekonomiczny uniemożliwia działanie. Stąd właśnie prosimy Was o pomoc! Zróbmy układ. Wy rzućcie się w morze pomagania nam, a my rzucimy się w wir pracy! 

 

 

ARGUMENT 71

Nie lubimy zwlekać z pomocą, z diagnozę, z terapią, z działaniem z pracą.
Ze zwlekania same przecież złe rzeczy wynikać mogą: stracone dni w terapii, opóźniony efekt, czyjaś bezradność, i wiele innych. 
Dlatego:
LUBIMY DZIAŁAĆ SZYBKO!

ARGUMENT 71

ARGUMENT 72

ARGUMENT 72

Rozwijamy się! 

Coraz nas więcej, coraz intensywniej pracujemy, coraz lepsze standardy wypracowujemy. Codziennie wydarza się przecież coś nowego. 
Nie ma dnia, żeby w naszym biurze nie zadzwonił telefon, lub nie klikną sygnał wiadomości maila, które  przynoszą nam nowe pytania, nowe zadania, nowe wyzwania.
Więc staramy się im sprostać. 
Czasem nie jest łatwo.
Wtedy staramy się jeszcze bardziej! 

ARGUMENT 73

Jesteśmy gotowi! I chcemy!

Jednak nie oznacza to: możemy....
To strasznie smutne. Możemy przyjąć na zajęcia każdego. Niezależnie od wieku, problemu czy jego nasilenia. 


Ale.... nie stać nas na to aktualnie. 
I to jest straszne!

ARGUMENT 73

ARGUMENT 74

ARGUMENT 74

Prowadzimy całkiem sporo BADAŃ NAUKOWYCH!
W tym momencie na pewno jesteśmy w trakcie przynajmniej 3- jak sądzimy znaczących- programów badawczych. Ciągle jeszcze mierzymy liczymy, sprawdzamy. Wszystkie one- jak się domyślacie- dotyczą uczenia. Trwają. Potrzebujemy jeszcze miesięcy, na nasz największy zaś Program badawczy (SYSABA)- potrzeba nam lat. Co najmniej dwóch.

Napisaliśmy, że prowadzimy "przynajmniej 3" programy badawcze. Wytłumaczymy się teraz z tego "przynajmniej". Liczba 3 określa kompleksowe, szeroko zakrojone, poważne programy badawcze. Ale przecież to nie wszystko! Przecież jesteśmy analitykami behawioralnymi więc prowadzimy ścisły pomiar dla dziesiątków, setek i tysięcy zachowań! Dokumentacja każdego z naszych podopiecznych to zatem z metodologicznego punktu widzenia patrząc: wiarygodne naukowo studium przypadku. 

Jesteśmy pewni, że wyniki naszych badań pomogą WIELU! I terapeutom i przede wszystkim naszym podopiecznym. 
Piszemy o tym, bo chcemy, żebyście wiedzieli, że wspierając nas wspieracie także NAUKĘ!!! 

ARGUMENT 75

Współpracujemy z innymi organizacjami, zawiązujemy konsorcja, czasem nawet nimi kierujemy. 
Aktualnie pracujemy razem z:
- Polskim Towarzystwem Psychologii Behawioralnej- zawiadujemy jak wiecie Polską Licencją Terapeuty Behawioralnego;
- Wydziałem Informatyki Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego, Dolnośląską Szkołą Wyższą i Firmą NADAM- nad programem badawczo- wdrożeniowym SYSABA; w tym konsorcjum pełnimy rolę lidera konsorcjum; program finansowany jest ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju;
- Stowarzyszeniem "Persona" na rzecz Promocji i Ochrony Zdrowia Psychicznego- w tym przypadku ramię w ramię pracujemy nad powołaniem nowej szkoły UMIEM- tym razem na Śląsku.

ARGUMENT 75

ARGUMENT 76

ARGUMENT 76

Kiedyś w Polsce nie było terapii behawioralnej...
Potem pojawiły się pierwsze ośrodki- najpierw Gdańsk, potem Kraków i Poznań. Potem pojawiało się ich coraz więcej. I więcej. Gabinetów, punktów, terapeutów.
W międzyczasie oczywiście pojawiło się też PSTB. I minimalnie później PTPB. I niemal od razu zaczęły współdziałać.

Po kilku latach, gdy terapia behawioralna stała się w Polsce popularna, wiele osób zaczęło zgłaszać nam zagubienie w gąszczu możliwości. Wielu rodziców zaczęło nabierać się na fałszywych bądź niedouczonych pseudoterapeutów behawioralnych.
Trzeba było jakoś przeciwdziałać temu zjawisku!
Stąd narodziła się Polska Licencja Terapeuty Behawioralnego.
PLTB, która łączy wszystkich:
- których jakość pracy jesteśmy w stanie zweryfikować,
- za któych jesteśmy w stanie zaręczyć całą naszą mocą,
- dbających o jakość,
- uczących się,
- korzystających z superwizji

Wielu nas!

Aktualnie:
- 2 stowarzyszenia
- 9 ośrodków
- 170 terapeutów behawioralnych
- 26 superwizorów
- 800 osób uczących się.

To chyba możemy o sobie powiedzieć, że łączymy środowisko- prawda?

 

ARGUMENT 77

Oznacza to że Wydawnictwa, Uczelnie, organizatorzy, właśnie nas uważają za organizację, która na tyle zna się na rzeczy i jest znana, że warto z nią współpracować w zakresie organizacji. 

Jesteśmy z tego bardzo dumni! Ufamy, że nasi Partnerzy też!

ARGUMENT 77

ARGUMENT 78

ARGUMENT 78

Mitów dotyczących terapii jest wiele. Dotyczących terapii behawioralnej- bardzo wiele.
A my, dzień po dniu- mierzymy się z nimi.
Bierzemy się z nimi za bary i.... czasem wygrywamy. 

Jakie to mity?
Będziemy chcieli opowiedzieć Wam o tym w kolejnych naszych argumentach.

 

ARGUMENT 79

Mit nr 1 - " Są osoby tak zaburzone, że nie można im pomóc"

Fałsz

 

ARGUMENT 79

ARGUMENT 80

ARGUMENT 80

Mit nr 2 - " Behawioryści to hermetyczne środowisko"

FAŁSZ

ARGUMENT 81

Mit nr 3 - " Nie wszystkie dzieci nadają się do terapii behawioralnej"

FAŁSZ

Ze wszystkich mitów ten nas denerwuje chyba najbardziej! I dlatego zadajemy mu cios codziennie! Codziennie przyjmujemy nowe dzieciaki, codziennie otwieramy behawioralne podwoje przed nowymi rodzinami.
Bo behawioralna NAPRAWDĘ JEST DLA KAŻDEGO!
Więc jeśli masz problem- zapraszamy!

ARGUMENT 81

ARGUMENT 82

ARGUMENT 82

To właśnie cecha behawiorystów: robią, patrzą na efekty, rozważają zmienne i czasem kontynuują, a czasem też zaliczają "ostre hamowanie".
Samo życie! tak w terapii, jak w codzienności. Właśnie to nam się przydarza teraz.
Zaczęliśmy prezentować mity, które obalamy. Zaczęliśmy je opisywać. A potem.... przyszła refleksja. Refleksja mówiąca, że powtarzanie nieprawdy przydaje jej popularności.
Całkiem jak w terapii. Powtórzone zachowanie, nawet jeśli przyniesie niekorzystne konsekwencje, i tak utrwala się!

NIE CHCEMY TEGO!
Chcemy, żeby mity dotyczące terapii behawioralnej umierały przez zapomnienie.

Stąd kończymy i przechodzimy do innych wątków :-)

ARGUMENT 83

Nie mamy dotacji na działalność terapeutyczną. Jeszcze walczymy, odwołujemy się, piszemy, prosimy.
Ale jest już tak źle, że musimy to napisać wyraźnie: zawieszamy (ufamy, że czasowo) wszystkie bezpłatne programy.

Oczywiście można z nich korzystać, ale odpłatnie. Ze zgrozą myślimy tylko o Rodzinach, których na to nie stać.

Piszemy o tym, bo jak nigdy POTRZEBUJEMY POMOCY! WASZEJ POMOCY!

 

ARGUMENT 83

ARGUMENT 84

ARGUMENT 84

Nie chcemy stać i czekać z założonymi rękami aż coś się zmieni w finansach PSTB na lepsze!
Działamy, pracujemy i ........ żywimy nadzieję!
W ciągu ostatniego miesiąca złożyliśmy 3 wnioski grantowe. 
Pracujemy też nad innymi działaniami, które mogą nam pomóc, ale o nich opowiemy gdy będą gotowe. 

ARGUMENT 85

Tę część naszej działalności naprawdę niewiele osób zna....

A przez kolejne lata nazbierało się działań w tym zakresie, oj nazbierało! Podpisywane przez Zarząd petycje, spotkania z posłami, opiniowanie projektów...
Najaktywniej pracowaliśmy swego czasu nad Ustawą o zawodach medycznych" z podrozdziałem o zawodzie psychoterapeuty. Jeździliśmy do Ministerstwa Zdrowia, walczyliśmy o akceptowalny dla behawiorysty kształt Ustawy, dyskutowaliśmy, pisaliśmy. Ustawa powstała. Lat temu 10. I do dziś nie została przyjęta. 
Coś dobrego jednak z tych prac intensywnych powstało.
Wiedzieliśmy jak będzie wyglądał system szkoleń psychoterapeutycznych jeśli ustawa kiedyś zostanie przyjęta, więc.... dostosowaliśmy do niej wymogi w Polskiej Licencji Terapeuty Behawioralnego!
Więc jak kiedyś wejdzie w życie.... będziemy gotowi! 

ARGUMENT 85

ARGUMENT 86

ARGUMENT 86

Kto jak kto... ale behawioryści na pewno wiedzą z autopsji, że KROPLA DRĄŻY SKAŁĘ!
Poza tym, że przekonujemy się o tym na co dzień w terapii, przekonuje nas też o tym rozwój terapii behawioralnej w Polsce:))
A gdyby nie miało nas co utwierdzać w tym przekonaniu, to zawsze jeszcze zostaje nam w zanadrzu pewna wyjątkowa historia. Historia, którą nazwać możemy, np: "Krótka bajka o ustawie asystenckiej"

Najpierw były jak zawsze dzieciaki. Miały autyzm, poważne problemy i nie radziły sobie w szkołach masowych. Potem behawioryści zaczęli wdrażać swoje programy integracji. 
Na początku odganiano ich od drzwi różnych, wielu się stukało po głowach, ale.....
Potem niektórym dzieciakom zaczęło się udawać! I to niewątpliwie dzięki programowi interwencji behawioralnej. Ta wieść szła "w świat". Powstawały pierwsze publikacje. Potem jednym z podopiecznych naszego Ambulatorium Terapii Behawioralnej został Michał z Wrocławia. 
Michał nie radził sobie w szkole, miał duże trudności i.... WSPANIAŁYCH RODZICÓW.
Rodzice Michała- Marta i Andrzej uparli się, że behawiorystów posłuchają i doprowadzą do tego, że syn będzie w szkole z asystentem. Poszli do Poradni. Poradnia odmówiła takiemu "dziwactwu". Nie odpuścili. Poszli do Kuratorium- też odmówiło. Więc poszli do sądu. Najpierw jednego, potem drugiego i trzeciego odwoławczego. Zajęło im to wiele miesięcy, ale w końcu: WYGRALI !!!
Jako pierwsi. Jako ci, którzy przetarli szlaki! Nasi Rodzice!!! A Michał miał asystenta! 

Potem Marta i Andrzej Grygierowie, już jako Pierwsi Wygrani podczas naszej III Ogólnopolskiej Konferencji Nauczycieli Szkolnictwa Specjalnego "Czas na dialog! Porozmawiajmy więc o integracji" 5 marca 2011 r. opowiedzieli 500 zebranym nauczycielom o swojej "Drodze po asystenta".Nauczyciele słuchali. Przekazywali informacje dalej....Od momentu powstania naszej Infolinii pytanie o asystenta, było tym statystycznie najczęściej zadawanym. Więc podpowiadaliśmy... Mówiliśmy, że to droga przez mękę, ale że jest szansa!
Od stycznia tego roku mamy tzw. "ustawę asystencką"!!!! I powiedzcie, że nie jest prawdą, że kropla drąży skałę?!
Gdy napisaliśmy do Marty z pytaniem czy możemy się w argumentach naszych 1%-owych posłużyć ich historią, tak odpisała: "Jasne! (...) szczęśliwie po długich staraniach Misiek ma asystentkę z Urzędu Miasta, ale jak sobie przypomnę tę drogę... pytania nauczycieli "ale jak Pani sobie to wyobraża?!?!?!?", albo: "zapewniam, że ja takiej pomocy na lekcji nie potrzebuję!"... :) Teraz pani asystentka wydaje im się tak oczywista...i dobrze:)"

Oczywiście nie twierdzimy, że historia, którą Wam opowiadamy to na 100% jedyny czynnik który sprawił, że ustawa asystencka jest faktem. Ale faktem jest, że to behawioryści wprowadzili do polskiego słownika branżowego pojęcie "asystenta" czy "terapeuty cienia".
A dziś... one już są! 

Tak zmieniamy pomalutku rzeczywistość!

ARGUMENT 87

Każdego dnia.... w każdej chwili.... PRACUJEMY! Bo trzeba wymyślić, zastanowić się, poszukać rozwiązania problemu. Ciągle rozmawiamy, debatujemy, rozważamy różne możliwości. 

ARGUMENT 87

ARGUMENT 88

ARGUMENT 88

Oj... TAK!!!!
zawsze pracujemy zespołowo, to przecież fakt powszechnie znany:
Terapeuta główny, Rodzice, terapeuta wspomagający, superwizor, dyrektor, inni.
I naprawdę często przychodzi nam do głowy, że to "dream" układ:)) Wspieramy się, dzielimy odpowiedzialnością, pomagamy sobie. 

ARGUMENT 89

W behawioralnym teamie pracujemy sobie hierarchicznie. Jednak szczególna to hierarchia- partnerujemy sobie na co dzień, jednak każdy z nas ma nad sobą kogoś. Nie tyle przełożonego, co- jak czasem żartujemy Anioła Stróża od wskazywania właściwej drogi. Drogi w terapii oczywiście.
Wiemy, że pojęcie "hierarcha" w uszach wielu z Was, źle pobrzmieć może. Jednak- wierzcie - to luksus! Mieć kogoś, kogo zawsze można zapytać o radę, z kim można przedyskutować, prosić o pomoc.
To pewnie właśnie dlatego tak wiele i tak często udaje się nam!

ARGUMENT 89

ARGUMENT 90

ARGUMENT 90

Kilka argumentów temu opowiadaliśmy Wam o historii wprowadzania pojęć asystent i terapeuta - cień.
Teraz chcemy przywołać inne pojęcie, które pomalutku, powolutku wprowadzamy. Pojęciem tym są: SUPERWIZJE.
No fakt.... jeszcze niedawno mówiąc w szkołach niebehawioralnych (i masowych i specjalnych) o potrzebie superwizji czuliśmy się nieco jak kosmici:)) Przynajmniej tak czasem na nas spoglądano:))
Ale dziś.... naprawdę na naszych oczach się to zmienia. Coraz częściej zdarza się, że te szkoły zapraszają superwizorów behawioralnych. A oni pomagają. Więc szkoły się cieszę. I opowiadają o tym innym szkołom.
Może za 10 lat (albo i wcześniej) superwizje w szkołach staną się standardem? A może nawet wymogiem ustawowym? 

ARGUMENT 91

Sięgamy do argumentu najsilniejszego jaki mamy w zanadrzu... 
Najsilniejszego- bo wypowiedzianego nie naszymi słowami....

Przeczytajcie te dwa listy. 
Niektórzy z Was je już czytali - publikowaliśmy je ok 2 lat temu. 
Jednak jeżeli mamy argumentować czemu warto pomóc PSTB, to nie znamy niczego mocniejszego.... Poza tym: warto przeczytać chyba raz jeszcze...

Raz jeszcze dziękujemy Rodzicom, którzy je napisali: Reni, Władkowi i Izie- DAJECIE NAM SIŁĘ!!!

 

ARGUMENT 91

ARGUMENT 91

ARGUMENT 91

A oto kolejny list od Rodziców

ARGUMENT 92

No i jak my po TAKIM liście nie mielibyśmy mieć sił?!? MAMY!
Mamy by walczyć o rozwój, o stabilność.
Więc pomóżcie nam- a my OBIECUJEMY, że nauczymy jeszcze wielu terapeutów!!!

ARGUMENT 92

ARGUMENT 93

ARGUMENT 93

Niektóre z nich możecie przeczytać tu: http://www.pstb.org/historia.php 
Nawet medal dostaliśmy:))) Też go można tam- pod wskazanym linkiem, zobaczyć:))

Czyli: doceniają nas inni!

ARGUMENT 94

Niestety tak....
W przypadku wielu z prowadzonych przez nas form działalności koszty ich realizacji są zbyt wysokie, by mieć nadzieję, że przetrwają one w sytuacji gdy Rodzice podopiecznych będą musieli ponosić pełen koszt....
Tak jest np. w przypadku turnusów rehabilitacyjnych... Bez dofinansowania koszt na Rodzica + dziecko wyniósłby za 2 tygodnie ok. 13 tys zł....Stąd w tym roku nie zorganizowaliśmy turnusu. 
Ale wszystko co uda nam się zebrać ze środków od wszystkich naszych donatorów, przeznaczymy na turnus przyszłoroczny. 
Jednak tych form, w sytuacji "braku perspektyw na kontynuację" jest więcej.... 
Najtrudniejsza sytuacja jest w przypadku ZIK- u (Zespołu Interwencji Kryzysowych).... tam koszty są najwyższe, a rodzin oczekujących wiele. 

ARGUMENT 94

ARGUMENT 95

ARGUMENT 95

Nic dodać, nic ująć....Niektórzy czekają już bardzo długo....
Za nimi wszystkimi piekło trudnych zachowań.... za (lub częściej OBOK) niektórymi oczekującymi też (częstokroć) piekło szpitala psychiatrycznego i długotrwałego unieruchomienia. 
Oni naprawdę mają tylko nas! A my naprawdę nie mamy środków....
Więc....POMÓŻCIE NAM!!!BYŚMY MOGLI POMÓC IM!!!

ARGUMENT 96

Krok za krokiem zbliżyliśmy się do argumentów końcowych, podsumowujących.
Przede wszystkim chcemy Wam powiedzieć, że pomoc dla PSTB to coś NAPRAWDĘ WAŻNEGO!!! Dlaczego? 
Bo to nie tylko "po prostu" pomoc organizacji! To także nie "tylko" pomoc jej podopiecznym!
To również wsparcie rozwoju terapii behawioralnej w Polsce, a także wkład w rozwój nauk opartych o dowody!
Nie wątpimy, że będziecie się chcieli przyłączyć do tego dzieła!!!

ARGUMENT 96

ARGUMENT 97

ARGUMENT 97

W ramach podsumowania nie możemy tego nie wyakcentować...
Mamy kłopoty, bo:
- za dużo oczekujących na pomoc
- za mało środków na pomoc


Mamy siły, chęci, wolę, umiejętności i wiele innych czynników, by POMOC CZYNIĆ. 
Ale byśmy mogli działać my, najpierw musicie zadziałać WY!!

 

ARGUMENT 98

Nasi podopieczni potrzebują naszej pomocy!!!

ARGUMENT 98

Argument 99

Argument 99

Wydaje się, że każdy jeden powinien był Was przekonać.... Ale 100? MUSI!!!!
Więc prosimy- nie czekajcie do jutra!
Pomóżcie TERAZ!!!

ARGUMENT 100

Włożyliśmy w naszą argumentację serce całe i duszę całą...Opowiedzieliśmy o trudnościach, działaniach, sukcesach. Przede wszystkim zaś staraliśmy się opowiedzieć o naszych podopiecznych- tych dla których właśnie walczymy o pomoc. 

Żywimy nadzieję, że nie pozostaniecie obojętni! 
Możliwości pomocy przecież macie wiele!
- 1% na PIT - dla PSTB!
- wpłata choć 1 zł tu: https://wspieram.to/projekt/6496/wasciwa-deska-ratunku-program-diagnozy-i-terapii-dla-d
- darowizna na nasze konto: 55 10202906 0000190200859439
- zarekomendowanie nas znajomym- niech i oni dołączą się do naszego dzieła
- zagłosowanie na nasz projekt tu:https://todlamniewazne.pl/inicjatywa,922,wlasciwa-deska-ratunku-program-diagnozy-i-terapii-dla-dzieci.html
i wieleeeeele innych możliwości:))

Więc... NIE CZEKAJCIE I DZIAŁAJCIE! JUŻ DZIŚ! PROSIMY!!!

ARGUMENT 100